ΕΡΤ

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Κεφάτος ο Σόιμπλε στην Αθήνα


Στην Αθήνα βρίσκεται ο πλασιέ της Siemens και υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και της Ελλάδας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο κ. Σόιμπλε θα έχει συναντήσεις με τον Αντώνη Σαμαρά και υπουργούς της κυβέρνησης, ενώ αναμένεται να κάνει κάποια κίνηση καλής θέλησης προς τους Έλληνες υπηκόους του.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει αποφασίσει να κάνει μια γενναιόδωρη κίνηση και να δώσει το πράσινο φως στην ελληνική κυβέρνηση για μείωση της τιμής της φέτας.

Αν οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, ο Αντώνης Σαμαράς θα κάνει νέο εθνικό τηλεοπτικό διάγγελμα -μετά το χθεσινό για την μείωση του ΦΠΑ στα σουβλάκια-, για να αναγγείλει στους Έλληνες την χαρμόσυνη είδηση για τη μείωση της τιμής της φέτας.

Όπως δήλωσε στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, αν ο πρωθυπουργός διαπιστώσει πως ο Σόιμπλε είναι στις καλές του, θα κάνει προσπάθειες, ώστε, εκτός από τη φέτα, να μειωθεί η τιμή και για το τουλουμοτύρι.

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Success Souvlaki


Με τηλεοπτικό του διάγγελμα, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ανακοίνωσε τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% από την 1η Αυγούστου. Ο κ. Σαμαράς τόνισε πως η μείωση του ΦΠΑ στο σουβλάκι, το σαγανάκι και την τυροκαυτερή αποδεικνύουν πως το success story συνεχίζεται.


Η είδηση πως θα μειωθεί ο ΦΠΑ στην χωριάτικη σαλάτα έκανε αμέσως τον γύρο του κόσμου και προκάλεσε ράλι στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, όπου οι δείκτες κινούνται ανοδικά, ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα τηλεφώνησε στον Αντώνη Σαμαρά και του έδωσε συγχαρητήρια, ζητώντας του, παράλληλα, όταν επισκεφθεί τις ΗΠΑ τον Αύγουστο, να του πάει λίγη φάβα με ΦΠΑ 13%.

Στο μήνυμά του, ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε πως έδωσε μεγάλη μάχη για να μειωθεί ο ΦΠΑ στη μελιτζανοσαλάτα στο 13%, αφού η Τρόικα επέμενε να μειωθεί ο ΦΠΑ μόνο για τους τουρίστες.

Σύμφωνα με τον Αντώνη Σαμαρά, η Τρόικα ζητούσε να δείχνουν ταυτότητα οι πελάτες στα εστιατόρια, ώστε οι τουρίστες να πληρώνουν ΦΠΑ 13% και οι Έλληνες 23%, ενώ αν δεν είχαν ταυτότητα μαζί τους, θα τους γινόταν τεστ DNA και όποιος είχε το ανώτερο ελληνικό DNA θα πλήρωνε ΦΠΑ 23%.

Η αποφασιστική παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά διέλυσε τα σχέδια της Τρόικας, η οποία θα πρέπει τώρα να βάλει ΦΠΑ στη μαλακία που μας δέρνει.



Η μεγάλη ώρα για την Πατρίδα


Απόψε θα γίνει στη Βουλή η ψηφοφορία για το Πολυνομοσχέδιο. Το Πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει τον νέο φορολογικό κώδικα και τις απολύσεις στο Δημόσιο, και καλό θα ήταν να σοβαρευτούν όλοι οι βουλευτές και να το ψηφίσουν.

Τα τρία τελευταία χρόνια, οι Έλληνες έχουν κάνει θυσίες αλλά οι θυσίες τους δεν πήγαν χαμένες, αφού η χώρα μας επιβραβεύεται με την παραμονή της στο ευρώ.

Η ωριμότητα των Ελλήνων να στηρίξουν την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ -και όχι τα κόμματα της παλαβής Αριστεράς- έχει οδηγήσει την χώρα μας στην ανάπτυξη και οι επενδύσεις πέφτουν βροχή.

Αυτοί οι λίγοι που διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν είναι μίζεροι και δεν θέλουν να δουν την Ελλάδα να προοδεύει. Αφήστε τους στη μιζέρια τους.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα έπρεπε να παραιτηθούν και να μην περιμένουν να τους απολύσει η Τρόικα και η κυβέρνηση, ενώ ακόμα καλύτερο θα ήταν να προσφερθούν όλοι τους να εργάζονται χωρίς μισθό μέχρι το 2025.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το Μνημόνιο και την στιβαρή ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου, οι οποίοι οδηγούν την Ελλάδα από επιτυχία σε επιτυχία.

Καλώ τους βουλευτές της αντιπολίτευσης να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να ψηφίσουν το Πολυνομοσχέδιο για το καλό του τόπου και τη σωτηρία της Πατρίδας.

(Φυσικά, δεν πιστεύω τίποτα από τα παραπάνω αλλά αφενός έχω γράψει όλα τα αντίθετα άπειρες φορές χωρίς κανένα αποτέλεσμα, και αφετέρου έχω παρατηρήσει πως αυτοί που γράφουν ή λένε αυτά που έγραψα χαίρουν εκτίμησης, έχουν όλοι τους δουλειές, η κυβέρνηση τους προσφέρει και νέες δουλειές, και αμείβονται με παχυλούς μισθούς, αν και είναι ζάπλουτοι. Οπότε, από δω και πέρα θα γράφω κι εγώ τέτοια, και τα «επαναστατικά» θα τα λέω μόνο στην παρέα μου.)

(A, ρε Λαυρέντη, ούτε εγώ δεν ήξερα τι κάθαρμα είσαι.)

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

ΔΕΝ καταδικάζουμε την βία απ’όπου κι αν προέρχεται



Του Νικόλαου Γρυσπολάκη  
 
Ο τίτλος του παρόντος είναι εσκεμμένως προκλητικός και αποσκοπεί στην ενεργοποίηση της ενστικτώδους αντίδρασης που έχει ενσταλάξει μέσα μας η εξουσία. Παντού γύρω μου ακούω ανθρώπους να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επιμένοντας πως το κίνημα διεκδίκησης πραγματικής δημοκρατίας ή το οποιοδήποτε κίνημα, είναι και πρέπει να παραμείνει ειρηνικό. Συμφωνώ απολύτως με την τακτική αυτή όμως πρέπει να γνωρίζουμε να θέτουμε τις δικές μας στρατηγικές και όρια με βάση τις ανθρωπιστικές αξίες κι όχι με βάση τις ανάγκες και τις θεωρήσεις των καταπιεστών μας.


Η φράση “καταδικάζουμε την βία απ’όπου κι αν προέρχεται” έχει γίνει η σταθερή απάντηση της εξουσίας κάθε φορά που αποκαλύπτονται θηριωδίες, βασανισμοί και δολοφονίες από “όργανα της τάξης” (προσφάτως επαναβαπτισμένα σε “προστάτες του πολίτη”). Συχνά βλέπουμε την προσπάθεια των ΜΜΕ, κυβέρνησης και φασιζόντων κοινωνικών κύκλων, να βάλουν τις ζωές των ανθρώπων στο ζύγι· να υποβαθμίσουν δηλαδή τον βασανισμό ή τις δολοφονικές επιθέσεις του κράτους (μέσω της αστυνομίας) προς τους πολίτες και δη τους μετανάστες, σε σχέση με τις επιθέσεις διαδηλωτών ενάντια στα ΜΑΤ για παράδειγμα. Ξέρουμε πολύ καλά πλέον για ποιους κάποιες ζωές αξίζουν περισσότερο από κάποιες άλλες, κι αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να απορρίψουμε· αυτό είναι εξάλλου η ουσία του ανθρωπισμού.
 

Ο Δυτικός πολιτισμός από τον Διαφωτισμό και μετά, σε όλες του τις νομικές πρακτικές έχει διαβαθμίσει ξεκάθαρα την βία σε διαφορετικά επίπεδα . Το έγκλημα δηλαδή χαρακτηρίζεται ειδεχθές και βαρύτερο όταν αυτό τελείται από άτομο το οποίο έχει ρόλο προστάτη ή μεγαλύτερη εξουσία από το θύμα. Ακόμη περισσότερο, σε όλες τις διακηρύξεις δικαιωμάτων αλλά και στα δεδικασμένα υποθέσεων στον δυτικό κόσμο, ακόμη και η μη τέλεση παράνομης πράξης αλλά η εκμετάλλευση της θέσης ενός ανθρώπου ο οποίος τελεί μια πράξη που κατά τ’άλλα μπορεί νά’ναι καθ’όλα νόμιμη, θεωρείται παράνομη και καταχρηστική.
 

Γι’αυτόν τον λόγο ο γονέας βιαστής είναι ειδεχθής εγκληματίας. Για τον ίδιο λόγο δάσκαλος ή ο προϊστάμενος εκτελεί σεξουαλική παρενόχληση όταν φλερτάρει με έναν μαθητή του ή έναν υφιστάμενο, ή το αφεντικό θεωρείται πως εκβιάζει ψυχολογικά έναν υπάλληλό του όταν του φωνάζει. Βασισμένος σε αυτή την αρχή θεωρεί ο νόμος τον έχοντα εξουσία διπλά υπεύθυνο για την τέλεση της παράνομης πράξης. Είναι η εκμετάλλευση της θέσης του θύτη και η παράβαση του καθήκοντος που έχει οριστεί να εκτελεί που κάνει την πράξη του ειδεχθή. Και γι’αυτό ακριβώς ο ξυλοδαρμός, η παρενόχληση, η καταστροφή περιουσίας και εν τέλει η δολοφονία ενός ατόμου από έναν αστυνομικό έχουν μεγαλύτερο βάρος ειδέχθότητος (sic) από την τέλεση των ιδίων πράξεων από έναν τυχαίο πολίτη.
 

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο η υπεξαίρεση χρήματος ή η απλή κλοπή είναι κατά πολύ ειδεχθέστερες όταν τελούνται από έναν πολιτικό ο οποίος έχει εκλεγεί ώστε να προασπίζεται το δημόσιο συμφέρον, απ’ότι εάν αυτή τελεσθεί από έναν απλό πολίτη. Γι’αυτό η τιμωρία του Γιάννη Αγιάννη στους Αθλίους θεωρείται πανανθρωπίνως άδικη σε σχέση με την τιμωρία ενός πολιτικού που έχει υπεξαιρέσει οποιοδήποτε ποσό από τα δημόσια ταμία· όχι λόγω του μεγέθους της κλοπής, αλλά λόγω της θέσης την οποία κατείχε ο δράστης κατά την τέλεση της παράνομης πράξης.
 

Ο νόμος επίσης αναγνωρίζει ελαφρυντικά όπως η τέλεση του εγκλήματος “εν βρασμώ ψυχής”, η “αυτοάμυνα” κτλ. Όλα αυτά η εξουσία, από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τα ΜΜΕ μέχρι την αστυνομία την ίδια, έχει βάλει σκοπό να μας κάνει να τα ξεχάσουμε ώστε να θεωρούμε πως η βία είναι το ίδιο καταδικαστέα απ’όπου κι αν προέρχεται· είτε από τον βιαστή, είτε από τον βιαζόμενο. Αυτό είναι απλούστατα μια προσπάθεια ισοπέδωσης και εξίσωσης της βίας του καταπιεστή με την όποια νόμιμη αυτοάμυνα του καταπιεζόμενου.

Γι’αυτό αν και αγωνίζομαι ειρηνικά για έναν δίκαιο κόσμο, ΔΕΝ καταδικάζω την βία απ’όπου κι αν προέρχεται.

 

http://gregordergrieche.blogspot.gr/2013/07/blog-post_5277.html

 

Θα μας κάψει αυτός ο Τσελεμεντές

 

Του Κώστα Βαξεβάνη
 
Η Αστυνομία κατέσχεσε «βιβλία αναρχικού περιεχομένου» , όπως ανακοίνωσε μετά από επιχείρηση που έκανε σε διαμέρισμα στην Θεσσαλονίκη που ανήκε σε ύποπτους για τρομοκρατία. Καταλαβαίνω γιατί ίσως προχώρησε σε κατάσχεση των βιβλίων όπως και άλλων αντικειμένων. Θα προσπαθήσει μέσα από την ανάλυσή τους, να προχωρήσει σε συμπεράσματα. Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί ανακοινώνει το περιεχόμενο των βιβλίων: «αναρχικού περιεχομένου».

Σε παρόμοιες επιχειρήσεις της Αστυνομίας σε άλλες «γιάφκες», δεν θυμάμαι να υπήρξε ανακοίνωση στην οποία να λέει ότι κατασχέθηκαν βιβλία φασιστικού περιεχομένου όπως «ο Αγών μου» του Χίτλερ. Ή το περιοδικό «Χρυσή Αυγή» που έχει βρεθεί σε πολλά από τα ορμητήρια των τραμπούκων που συλλαμβάνει συχνά από το χώρο της «δεξιάς τρομοκρατίας». Άσε που αυτοί με βόμβες, όπλα, και εκρηκτικά δεν είναι τρομοκράτες αλλά εγκληματικές ομάδες. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα.

‘Αρα λοιπόν η ανακοίνωση της Αστυνομίας για τον συγκεκριμένο τύπο των αναρχικών βιβλίων-ευρημάτων, γίνεται εξαιτίας της πίστης που έχει πως αυτά τα βιβλία, είναι ενοχοποιητικά και επικίνδυνα. Πως βιβλία δηλαδή, τμήμα της Παγκόσμιας γνώσης, που κυκλοφορούν σε τελευταία ανάλυση νόμιμα, αποτελούν ενοχοποιητικά στοιχεία. Και αυτό το αποφασίζει κάποιος αστυνομικός, όπως κάποτε το αποφάσιζε κάποιος λογοκριτής της εφταετίας ή οι ορδές του Χίτλερ που έκαψαν «άχρηστα και επικίνδυνα» βιβλία τον Μάιο του 1933.

Ο Μπακούνιν, ο Κροπότκιν, ο Καστοριάδης ακόμη και ο Τσόμσκι που γράφει «Περί Αναρχισμού», μπορεί δηλαδή να είναι οι αποδείξεις των σχέσεων με το έγκλημα, τόσο ατράνταχτες, που τις ανακοινώνει κιόλας η Αστυνομία;

Φαντάζομαι πως ο κύριος Δένδιας και οι άνθρωποί του, θα προτιμούσαν σε διαμερίσματα όσων ερευνούν να βρίσκουν τα επιμορφωτικά «Άστρα και Όραμα» και τα άπαντα του Αδώνιδος ή του Λιακόπουλου. Όποιος διαβάζει βιβλία πολιτικής σκέψης είναι επικίνδυνος, αλλά όποιος διαβάζει τον «Καζαμία», νομοταγής και υπεύθυνος πολίτης. Αυτό το καταλαβαίνω ως διάθεσή τους. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί η κοινωνία πρέπει να ζήσει την ιδεοληψία τους, την αμορφωσιά και την επικινδυνότητά τους.

Μια από τις ιστορίες που μου έχει διηγηθεί ο πατέρας μου για τις μέρες εκείνες που ετοίμαζε τα πράγματά του βέβαιoς ότι θα πάει εξορία, ήταν και το κάψιμο των βιβλίων. Η οικογένεια είχε αναλάβει να κάψει τμηματικά και κρυφά ό,τι βιβλίο μπορούσε να είναι ενοχοποιητικό για «κομμουνιστική δράση». Ανάμεσα βέβαια και πολλά βιβλία ρώσων της κλασσικής λογοτεχνίας, όπως Τολστόι και Ντοστογιέφσκι. Ο πατέρας μου γνώριζε ότι είναι λογοτεχνία, ο αστυνομικός όμως έβλεπε απλώς ένα ρώσικο όνομα.

Έτσι λοιπόν και σήμερα. Ο Αστυνομικός που θα βρει τον «οδηγό μαγειρικής του Νίκου Τσελεμεντέ» ξέρει ότι δεν έχει καμιά σχέση με τον «Τσελεμεντέ του Αναρχικού» που προφανώς είναι στη λίστα προγραφών του κυρίου Δένδια;

Σαν δεν ντρεπόμαστε λίγο…

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Υπόθεση Σακκά: Έτσι έσπασαν οι χειροπέδες




Η Δικαιοσύνη έκρινε πριν λίγο καιρό ότι πρέπει να μείνει προφυλακισμένος για άλλους έξι μήνες.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης δήλωσε αμέσως μετά ότι και νομότυπη και δίκαιη είναι η απόφαση -περίπου δηλαδή ότι καλά του κάνουν.
Τα ποντίκια της truth team και τα συνήθη παπαγαλάκια οργίασαν για τον τρομοκράτη που οι άλλοι τρομοκράτες φίλοι του τον θέλουν έξω από τη φυλακή.

Η ΝΔ με ανακοίνωσή της στιγμάτισε το ΣΥΡΙΖΑ γιατί απαιτούσε την αποφυλάκιση ενός αναρχικού (αυτό για τον κ. Σαμαρά είναι ποινικώς κολάσιμο!) και τρομοκράτη.

Όλα αυτά πριν ο Σακκάς δικαστεί, πριν κριθεί ένοχος, πριν υπάρξει η δυνατότητα η αστυνομία να εκθέσεις τις αποδείξεις της και ο ίδιος τη δική του εκδοχή.

Κι όμως παρ” όλα αυτά τελικώς αναγκάστηκαν να τον αποφυλακίσουν. Έστω με αυστηρούς όρους θα γυρίσει στο σπίτι του, μέχρι να δικαστεί. Όχι γιατί ξαφνικά άλλαξε το σύστημα. Αλλά γιατί υποχρεώθηκε να υποχωρήσει.

Κι αυτό είναι μια νίκη πρώτα-πρώτα για τον ίδιο, που εδώ και τόσο καιρό βρίσκεται σε απεργία πείνας και δίνει τη μάχη της απελευθέρωσής του.

Είναι όμως και μια νίκη επίσης για όλους εκείνους που ξεσηκώθηκαν μπροστά στην κατάφωρη αδικία και στην παραβίαση των νόμων και του συντάγματος. Στάθηκαν στο πλευρό του και απαίτησαν με διαδηλώσεις, ψηφίσματα, εκδηλώσεις συμπαράστασης να αφεθεί ελεύθερος.

Μόνο τρομοκράτες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν οι νομικοί, οι πανεπιστημιακοί, οι δημοκρατικοί πολίτες, οι νέοι, οι συλλογικότητες που έκαναν δική τους υπόθεση την υπόθεση της ζωής και της ελευθερίας του Σακκά.

Για να αποδειχτεί ότι το σύστημα εξουσίας, όσο σκληρό, ανάλγητο και αδίσταχτο κι αν εμφανίζεται, δεν είναι ανίκητο.

Μπορεί να καμφθεί, να ραγίσει, να κάνει πίσω ή να ελιχθεί μπροστά στις συνέπειες του αυταρχισμού του και κάτω από την πίεση του δίκιου κι εκείνων που το υποστηρίζουν. Όσο περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι μάλιστα οι τελευταίοι τόσο το καλύτερο για τον αγώνα τους.

Δεν πάει κανένας αγώνας χαμένος – αυτό είναι το αυτονόητο συμπέρασμα. Κι όποιος υποστηρίζει ακόμα τέτοιες βολικές για τους δεσμοφύλακες του Σακκά και του κάθε Σακκά απόψεις, ή είναι πολύ αφελής, ή λέει ό,τι λέει εκ του πονηρού.

Η ζωή του Σακκά σώθηκε, ο φυλακισμένος είναι ελεύθερος. Και χωρίς να αγνοεί κανείς τη δύσκολη συνέχεια, μπορεί να επαναλάβει με σιγουριά μια παλιά αλήθεια: Οι μόνοι αγώνες που χάνονται από χέρι είναι εκείνοι που δεν δίνονται.

ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ;


296241_637989442895954_1094062883_n

Πριν γεννηθείς είχε ήδη καθοριστεί το επώνυμό σου. Με τη γέννησή σου καθορίστηκε η Ιθαγένεια και η Υπηκοότητά σου. Λίγους μήνες μετά απόκτησες και το όνομά σου μαζί με το θρήσκευμα που θα σε στιγμάτιζε για όλη σου τη ζωή.

 Αργότερα σε έστειλαν στο Νηπιαγωγείο, οπότε και έμαθες να ξυπνάς στις 7:30 και να σωπαίνεις μέσα στην τάξη. Μετά, στο Δημοτικό και αργότερα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, σου μάθανε να παπαγαλίζεις την επίσημη εκδοχή του Κράτους γύρω από την Ιστορία και το επίσημο δόγμα της Εκκλησίας σχετικά με τη Θεολογία.

 Για χρόνια πηδούσες τα κάγκελα του σχολείου τ’ απογεύματα για να παίξεις μπάλα με τους φίλους σου. Η κλειδωμένη εξώπορτα ήταν για να το προστατέψουν από εσένα. Στα 16 σου έπρεπε να αποφασίσεις τι θα κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Γι’ αυτό έπρεπε πρώτα να στερηθείς το χρόνο σου, το παιχνίδι και τους φίλους σου.

 Για τουλάχιστον ένα χρόνο σχόλαγες από το σχολείο για να πας μετά από λίγο στο φροντιστήριο. Μετά σου ανακοινώθηκε πως πέρασες σε μία σχολή, όπου θα μάθαινες να παπαγαλίζεις κι άλλο.
Μετά στο Στρατό, για περίπου ένα χρόνο έπρεπε να καθαρίζεις τουαλέτες, να φυλάς σκοπιά και να υπακούς οποιαδήποτε διαταγή. Ευτυχώς όμως έμαθες να πολεμάς τον εχθρό που σε δίδαξαν στο Σχολείο.

Αργότερα γνώρισες τον άνθρωπο με τον οποίο θα έκανες κι εσύ με τη σειρά σου Οικογένεια. Έτσι, όταν έγινες κι εσύ γονέας, έδωσες στο παιδί σου το όνομα και το θρήσκευμα που είθισται. Έγραψες το παιδί σου στο Σχολείο όπου θα μάθαινε τα ίδια πράγματα μ’ εσένα. Τα χρόνια πέρασαν κι εσύ δεν πραγματοποίησες ποτέ το παιδικό σου όνειρο, παρά μόνο αναλώθηκες σε ότι σου απέφερε χρήματα για να ζήσεις την οικογένειά σου.

Κάποια στιγμή γύρισες πίσω και συνειδητοποίησες πως δεν έκανες ούτε ένα από τα μεγάλα ταξίδια που ονειρευόσουν και πως ο πρώτος σου Έρωτας έχει γεράσει στο πλάι κάποιου άλλου. Κι εσύ, το μόνο που έμεινε να θυμάσαι είναι οι λίγες στιγμές Ελευθερίας.

Γιατί τελικά σ’ αυτόν τον κόσμο, ελεύθεροι είμαστε μόνο όταν ερωτευόμαστε, όταν αντιστεκόμαστε κι όταν πεθαίνουμε. Και για ‘σένα το μόνο που έμεινε πια είναι να πεθάνεις. Γιατί τη ζωή σου τη σπατάλησες σε άσκοπους κανόνες που σου επιβλήθηκαν.

Και τους έμαθες τόσο καλά, που ακόμη και τώρα σου φαίνεται αδιανόητο να ζήσεις χωρίς αυτούς.

Κι είναι πράγματι τόσο δύσκολο να παραδεχτείς πως έζησες μια ζωή φυλακισμένος, γιατί είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς πως η υπερβολική σου Ελευθερία θα σε έκανε άνθρωπο ανήθικο.

Πες μου όμως στ’ αλήθεια… πιστεύεις πως έζησες ποτέ ελεύθερος;
Αλήθεια.

Κείμενο που αναδημοσιεύτηκε από το εξαιρετικό blog  The Arkan Project

Strange Journal

Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

Η άνεργη νεολαία... ως προεκλογικό ντεκόρ!

Η Μέρκελ λατρεύει τους νέους, ειδικά τους άνεργους. Το ίδιο ο Σόιμπλε. Κι ο Κοέλιο. Κι ο Ραχόι. Ο Σαμαράς, επίσης. Που επιπλέον από τους προηγούμενους - όπως είπε στο ταξίδι του στην Κίνα - κάθε πρωί που ξυπνάει, το πρώτο πράγμα που τον απασχολεί είναι οι άνεργοι νέοι... 

Ολοι αυτοί, λοιπόν, αποφάσισαν να διαθέσουν το... αστρονομικό ποσό των 6 δισ. ευρώ (πού; στην ΕΕ των 20 εκατομμυρίων ανέργων!) για να στηρίξουν «προγράμματα κατά της ανεργίας»... 

Ακόμα, δηλαδή, κι αν υποθέσουμε ότι τα λεφτά αυτά θα πήγαιναν όντως υπέρ ανέργων (και όχι υπέρ μονοπωλίων όπως, ασφαλώς, θα πάνε) σημαίνει ότι η έγνοια της ΕΕ προς κάθε άνεργο ξεχωριστά, αποτιμάται στα 300 ευρώ. Απαξ! Οποιος, δηλαδή, παραμείνει ένα χρόνο άνεργος, οι ηγέτες της ΕΕ θα «προσφέρουν» κάτι λιγότερο από... ένα ευρώ τη μέρα για να του βρουν δουλειά! 


Για να αποτιμήσουμε, δε, την έγνοια της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης όσον αφορά τους νέους Ελληνες άνεργους, αρκεί να σημειώσουμε το εξής στοιχείο: 

Το ποσό που «πρόκειται να πάει για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων» στην Ελλάδα υπολογίζεται στα 180 εκατ. ευρώ. Αυτά είναι! Ξέρετε σε τι αντιστοιχούν; Δεδομένων των στοιχείων του ΟΑΕΔ, που πάντα υπολείπονται της πραγματικότητας, η ανεργία των νέων κάτω των 30 ετών στην Ελλάδα εκτιμάται ότι αφορά τουλάχιστον 300.000 ανθρώπους. Από τη «γενναιοδωρία» της ΕΕ, δηλαδή - ακόμα κι αν τα λεφτά αυτά δεν τα «τρώγανε» οι μεγαλοεργοδότες στο όνομα της «δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας» - εκείνο που θα είχε να περιμένει ένας νέος άνεργος στην Ελλάδα είναι... 600 ευρώ για όσο διάστημα θα παραμένει άνεργος. Αν υποθέσουμε ότι μένει ένα χρόνο άνεργος, του αναλογούν, δηλαδή, 50 ευρώ το μήνα. Αν είναι δύο χρόνια άνεργος η «βοήθεια» πέφτει στα 25 ευρώ το μήνα κ.ο.κ... 


Για τόση «έγνοια» μιλάμε. Το μέγεθος και το βάθος της οποίας μπορεί να εκτιμηθεί και με έναν ακόμα τρόπο: 

Αρκεί να τη συγκρίνει κανείς μόνο με το τελευταίο πακέτο προς τις ελληνικές τράπεζες. Σε μια χούφτα τραπεζίτες, δίπλα στα προηγούμενα πακέτα, παρέχουν ακόμα 50 δισ. ευρώ, μέσω της λεγόμενης «ανακεφαλαιοποίησης». Αλλά, ενώ και στην Ελλάδα και σε όλη την ΕΕ ταΐζουν - διαπιστωμένα και διαρκώς - με πακτωλό κεφαλαίων μια χούφτα κεφαλαιοκράτες, την ίδια ώρα στήνουν παραστάσεις εξαπάτησης. Ποζάρουν «φιλόστοργα». Κουνούν προς τους νέους άνεργους της Ευρώπης τα ψίχουλα της ελεημοσύνης τους. Και μετατρέπουν τη βαρβαρότητα της ανεργίας που οι ίδιοι προκαλούν σε προεκλογικό τους ντεκόρ, όπως η κυρία Μέρκελ, και σε τάχα μου «σωτήρια» πολιτική, όπως ο κ. Σαμαράς.

Νίκος Μπογιόπουλος

Το πείραμα συνεχίζεται


Κατατέθηκε επιτέλους στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο με όσα απαιτούσε η Τρόικα, για να γίνει η εκταμίευση των 6,8 δισ. ευρώ ως τον Οκτώβριο. Το νομοσχέδιο έχει 109 άρθρα και προβλέπει απολύσεις στο Δημόσιο.

Οπωσδήποτε, υπάρχει ένα πρόβλημα με το πολυνομοσχέδιο, αφού, μέχρι σήμερα, το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης προς όσους διαφωνούν με τα Μνημόνια είναι «ότι διαφορετικά δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις» αλλά μετά το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων έρχονται και οι απολύσεις στο Δημόσιο, οπότε αυτοί …μάλλον δεν θα παίρνουν μισθό και το επιχείρημα της κυβέρνησης πως το Μνημόνιο είναι ο μόνος τρόπος να πληρωθούν οι μισθοί έχει πάει στο διάολο αλλά μην το πείτε στους Έλληνες γιατί δεν το έχουν πάρει χαμπάρι και μπορεί να σοκαριστούν.

Πάντως, είναι πάρα πολύ ωραίο να λες σε χιλιάδες ανθρώπους «σας απολύω για να πάρετε την δόση».

Το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση των σχολικών φυλάκων και την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας -σύνολο 5.500 άνθρωποι-, οπότε αποδεικνύεται περίτρανα πως τόσο τα παιδιά όσο και οι μεγάλοι ζούμε σε μια πολύ ασφαλή χώρα και κινδυνεύουμε μόνο από τον κακό μας εαυτό.

Δεν αποκλείεται στο επόμενο Μνημόνιο η κυβέρνηση να καταργήσει και τα ΜΑΤ, οπότε δεν θα χρειαστεί να τα καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ -όπως έχει υποσχεθεί- όταν γίνει κυβέρνηση.

Βέβαια, δεν αποκλείεται να καταργήσει η κυβέρνηση τα ΜΑΤ -για να γίνουν οι απολύσεις που θέλει η Τρόικα- και να βγουν τα κόμματα της Αριστεράς να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας μαζί με τα ΜΑΤ, οπότε θα τα έχουμε δει πια όλα και δεν θα πρέπει να έχουμε κανένα παράπονο.

Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας καταργεί 52 ειδικότητες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης -όπως και τις οργανικές θέσεις που κατέχει το προσωπικό- αλλά αυτό είναι απαραίτητο, και καλό θα ήταν να καταργηθούν όλες οι ειδικότητες και θέσεις των εκπαιδευτικών, ώστε να καταργηθεί όλο το σύστημα της Παιδείας και να λειτουργήσει απερίσπαστα η ελεύθερη αγορά που θέλει τους Έλληνες άνεργους και λούστρους.

Από την διαθεσιμότητα εξαιρούνται οι υπάλληλοι που είναι ανάπηροι σε ποσοστό τουλάχιστον 67% ή έχουν εξαρτώμενο μέλος με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%, οπότε όποιος δημόσιος υπάλληλος δεν θέλει να απολυθεί μπορεί να κόψει το πόδι του ή να βγάλει με το κουτάλι τα μάτια του παιδιού του.

Πάντως, είναι θετικό να εξαιρούνται από την διαθεσιμότητα οι δημόσιοι υπάλληλοι με αναπηρία, γιατί θα γεμίσουν οι δρόμοι ζητιάνους και θα χαλάσει η άψογη εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Επίσης, από την διαθεσιμότητα εξαιρούνται οι πολύτεκνοι γιατί, αν τους βάλεις σε διαθεσιμότητα, θα έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, οπότε θα πηδάνε αβέρτα τη γυναίκα τους και θα κάνουν άλλα πέντε κουτσούβελα, και αυτά τα μαλακισμένα θα θέλουν να πάνε και σχολείο, με αποτέλεσμα να πρέπει να προσλάβουμε πάλι τους εκπαιδευτικούς και να μην ολοκληρωθεί το success story.

Το πολυνομοσχέδιο προβλέπει ακόμα την διαθεσιμότητα στις γυναίκες που δεν φτάνουν σε οργασμό και την κατάργηση του οφσάιντ, ενώ -για να εκταμιευτεί η δόση- θα πρέπει να έχει ψηφιστεί μέχρι τις 19 Ιουλίου, γιατί, αν ψηφιστεί στις 20 Ιουλίου, θα συμπέσει με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και δεν είναι σωστό να γιορτάζουμε δυο εθνικές επιτυχίες την ίδια μέρα γιατί αποπροσανατολίζεται ο λαός από την μαλακία που τον δέρνει.


Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Δεν ανησυχώ!!


Δεν ανησυχώ!!
Το Σχέδιο εφαρμόζεται κανονικά.
Χωρίς Επιείκεια. Χωρίς Δισταγμό.
Χωρίς Εξαιρέσεις.

Με τα ίδια ισόβια Θύματα:
Τον Εργαζόμενο Λαό. 
Τους Απόμαχους. Τους Αδύναμους.

  Δεν ανησυχώ!!
Ο Μονόδρομος παραμένει.
Η Βαρβαρότητα λυσσομανά.
Οι ρουφιάνοι πανηγυρίζουν.

Δεν ανησυχώ!! 
Ολα στη θέση τους. Μάλλον ενισχυμένα. 
Η "σωτηρία", οι σωτήρες.
Οι απειλές, οι εκβιασμοί.
Οι "φίλοι", οι τοκογλύφοι.
Οι παπαγάλοι, τα βοθροκάναλα.
Τα ΜΑΤ, ο Φασισμός.

Ούτε με ΣΕΝΑ ανησυχώ!!
Βράχο σε βλέπω. Ολίγον μυξοκλαίγοντα.
Τρέφεσαι με μιζέρια. Αδυνάτισες ρε;;
Συνεπής σε όλα σου.
Γαμείς τον καναπέ σου, δροσίζεσαι με τα σάλια σου. 
Κατεβαίνεις και παραλία, βλέπω.
Χωρίς το ΙΧ. Προτιμάς τα λεωφορεία πια.
Μεγάλη...συνειδητοποίηση!!

Σχολιάζεις τον γιο του γείτονα που έφυγε γερμανία.
Τον λυπάσαι, μάλιστα.
Ο δικός σου κανακάρης νάναι καλά...
Ανετος, χαρτζιλικωμένος, γκομενάκιας, γαμίκος.
Και δώστου και συμβουλές...
Νάναι προσεκτικός.Μακριά από κακοτοπιές.
Κρατάς γερά τα χαλινάρια!!

Α!!..σ΄άκουσα προχτές να λες που είναι οι νέοι!!
Αναρωτήθηκες γιατί δεν αντιδρούν, δεν ξεσηκώνονται!!
Στραβάδι μου εσύ...
Δίπλα σου είναι η...νεολαία. Σπίτι σου.
Υπνωτισμένη από σένα!!
Τη δική σου Αδιαφορία.

Δεν ανησυχώ!! 
"εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί"!!
Ετσι κρύβουμε τη γύμνια μας.
Θάβουμε τις ενοχές. Ναι ενοχές, πια.

 Ακου-βλέπε-σιώπαινε!!
Τόμαθες καλά το μάθημα!!
 Στοχάσου ελεύθερα!!

Ζόρια, δράκοι και στο βάθος εκλογές

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο λύκος, αυτός της γνωστής ιστορίας με το «λύκος στα πρόβατα», θα φτάσει ως το μαντρί αλλά δεν θα μπει μέσα. Θα πάει σε καμιά παραλία και θα επανέλθει τον Σεπτέμβριο. Δεν θα φάει ούτε τα εκτός μάντρας πρόβατα, αφού μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο και δεν είναι καιροί για πειραματισμούς.

Μεταφράζοντας την παραβολή και τους συμβολισμούς, μετά από τον εκφοβισμό περί νέων μέτρων, τα μέτρα τελικώς θα αναβληθούν. Ο Αντώνης Σαμαράς θα πάει ολιγοήμερες διακοπές, ο Βενιζέλος θα ασχοληθεί με τη δημουργία του προσωπικού του τηλεοπτικού καναλιού μέσω συχνότητας που έχει σκανδαλωδώς επιδοτούμενος φίλος του και η κυβέρνηση μπορεί να ευτυχίσει για λίγο.

Η απόφαση του Σαμαρά είναι να μην διαταραχτεί με μέτρα η περίοδος ως τις γερμανικές εκλογές, πράγμα στο οποίο συμφωνεί κυρίως η Μέρκελ. Όλο το καλοκαίρι η ελληνική κυβέρνηση, θα ποτίζεται μαζί με τον προεκλογικό βασιλικό της Καγκελαρίου, η οποία θα εμφανίζει για προεκλογικούς λόγους επιτυχία στο ελληνικό πείραμα.

Ακριβώς μετά τις γερμανικές εκλογές, θα εμφανιστεί ο λύκος ή μάλλον ο δράκος. Η τρόικα θα πιέσει για μέτρα. Θα απειληθεί για μια ακόμη φορά με καταστροφή η Ελλάδα, οι εφημερίδες θα γεμίσουν με ρεπορτάζ για την επικινδυνότητα των στιγμών αλλά κυρίως για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων.

Μπροστά στα νέα μέτρα ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς θα επαναλάβει πως είναι μια αδιέξοδη πολιτική. Το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης θα απελευθερώνει συνεχώς δράκους και ο Σαμαράς θα εμφανίζεται ως αυτός που καλείται να τους σκοτώσει. Υπηρεσίες του Δημοσίου με αμφίβολο ρόλο θα πεταχτούν ως τυράκι για να κερδηθεί η λαοφιλία. Τα πράγματα όμως θα φτάσουν σε αδιέξοδο γιατί τα μέτρα θα εξασφαλίζουν για τον καθένα δυο μέτρα υπό της γης.

Ο ευρωπαϊκός «παράγοντας» θα πιέζει, «ή τώρα ή ποτέ» θα αναφωνεί ο ή η καγκελάριος, και ο Άδωνις θα σταματήσει τις τηλεοπτικές εμφανίσεις συναισθανόμενος την κρίσιμη κατάσταση. Λίγο πριν κόψει το γάλα από τις αγελάδες και ανοίξουν οι ουρανοί (εντολή Σαμαρά πάντα γίνονται όλα τα θεϊκά), θα πάμε για εκλογές. Το επιχείρημα θα είναι πως πρέπει να ανανεώσει την λαική εντολή για να ολοκληρώσει «τις μεταρρυθμίσεις» αλά ΕΡΤ που έχει ανάγκη η κοινωνία. Ο πραγματικός λόγος είναι πως αν ληφθούν μέτρα και μετά οδηγηθούμε για εκλογές, την ΝΔ δεν θα την ψηφίσει ούτε ο Βενιζέλος.

Διαθεσιμότητα


Σύμφωνα με το πρόγραμμα της κυβέρνησης, στα τέλη Ιουλίου θα βγουν σε διαθεσιμότητα οι σχολικοί φύλακες και στα τέλη Σεπτεμβρίου οι δημοτικοί αστυνομικοί. Μετά τους σχολικούς φύλακες και τους δημοτικούς αστυνομικούς, σειρά για διαθεσιμότητα παίρνουν οι καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων.

Διαθεσιμότητα για τους φύλακες των δημόσιων σχολείων, διαθεσιμότητα για τις καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων, διαθεσιμότητα για τους εκπαιδευτικούς των δημόσιων σχολείων, οπότε φαντάζομαι πως δεν θα αργήσει η μέρα που θα υπάρξει διαθεσιμότητα και για τους μαθητές των δημόσιων σχολείων.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί με την διαθεσιμότητα, δηλαδή τις απολύσεις, στην οποία οδηγούνται οι σχολικοί φύλακες και οι δημοτικοί αστυνομικοί -αυτό θα εξαρτηθεί από την διάθεση για αγώνα και την ενότητα που θα επιδείξουν οι δημόσιοι υπάλληλοι- αλλά η διαθεσιμότητα για τις καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων δεν είναι απαραίτητα αρνητική.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τα σχολεία έχουν καθαρίστριες και δεν τα καθαρίζουν οι μαθητές, όπως συμβαίνει σε αρκετές χώρες του κόσμου.

Βρίσκω εξαιρετικά παιδαγωγικό να καθαρίζουν οι μαθητές το σχολείο στο οποίο πηγαίνουν.

Θεωρώ πως το μάζεμα των σκουπιδιών και το καθάρισμα της τουαλέτας θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικά μαθήματα για όλους τους Έλληνες μαθητές.

Άλλωστε, στους περισσότερους από αυτούς θα φανεί πολύ χρήσιμο να μάθουν να σκουπίζουν, να ξεσκονίζουν και να σφουγγαρίζουν, ώστε να έχουν την απαραίτητη προϋπηρεσία, όταν θα μεταναστεύσουν για να κάνουν καριέρα στη λάτρα, καθαρίζοντας σπίτια, γραφεία και πεζοδρόμια στην Γερμανία, την Ελβετία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.


ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΡΓΟ, ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΡΙΘΜΟΣ...


Με λένε Γιώργο. Είμαι 42 χρόνων, σχολικός φύλακας.

Όχι δεν πήρα την δουλειά χαριστικά. Αν και στην κατάσταση μου, για να θρέψω τα 4 παιδιά μου, θα φιλούσα και κατηρουμένες ποδιές. Εργαζόμουν ως οδηγός φορτηγού, ώσπου με χτύπησε η σκλήρυνση κατά πλάκας. Λόγω της αρρώστιας μου, μπήκα σε αυτή την θέση, υπάρχει Νόμος για αυτές τις περιπτώσεις, υπήρχε τουλάχιστον, δεν ξέρω αν τον καταργήσανε τώρα.

Η γυναίκα μου, δούλευε ως καθαρίστρια σε συνεργείο καθαρισμού, χωρίς ασφάλιση φυσικά, απαίτησε τα δικαιώματα της, τους πίεσε, τους κατήγγειλε και με την πρώτη ευκαιρία την διώξανε τάχα μου λόγω κρίσης. Πάλι καλά, θα μπορούσε να έχει την τύχη της Κούνεβα. Εννοείται πως μπήκε στα... μαύρα κατάστιχα και δεν ξαναβρήκε δουλειά.

Σας ακούω να εύχεστε την απόλυση μου, να μου κουνάτε το δάχτυλο επιτιμητικά, να με διασύρετε ως τεμπέλη, βολεμένο, κομματόσκυλο. Και το χειρότερο, όλα αυτά τα ακούν και τα παιδιά μου, τρέμω μήπως πες - πες, αρχίσουν να αμφιβάλλουν για τον πατέρα τους.

Δεν θα σας πω τον μισθό μου, γιατί ντρέπομαι. Δεν θα σας πω πόσο μου κοστίζει η αρρώστια μου, τα ξέρετε. Δεν θα σας ρωτήσω πως θα σωθούν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, αν εγώ απολυθώ, επειδή δεν πρόκειται να σωθούν.

Ένα μόνον θα σας πω! Με λένε Γιώργο, είμαι δημοτικός υπάλληλος, σχολικός φύλακας, ένας φτωχός, τίμιος, σοβαρά άρρωστος άνθρωπος κι όχι αριθμός.

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Η «ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΔΟΥΛΗ» ΕΥΡΩΠΗ ΕΞΟΡΓΙΖΕΙ ΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Περιφρόνηση και οργή απέναντι στην Ευρώπη προκάλεσε σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική η πρωτοφανής και όντως κατάπτυστη ενέργεια της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας την περασμένη εβδομάδα να απαγορεύσουν την πτήση στον εθνικό εναέριο χώρο τους του προεδρικού αεροσκάφους της Βολιβίας κατόπιν απαίτησης των ΗΠΑ...

Ούτως ή άλλως, αυτή καθαυτή μια τέτοια απαγόρευση υπερπτήσης αεροπλάνου που μεταφέρει τον ηγέτη μιας χώρας συνιστά εχθρική πράξη και παραβίαση θεμελιωδών κανόνων συμπεριφοράς στις διεθνείς σχέσεις. Αυτή η εχθρική πράξη καθίσταται ιδιαζόντως σοβαρή όταν γίνεται από ομάδα χωρών που συνορεύουν, καθώς θέτει πλέον σε κίνδυνο τη ζωή του περί ου ο λόγος ηγέτη, όταν απαγορεύεται η προσγείωση ακόμη και για ανεφοδιασμό καυσίμων. Εγγίζει δε τα όρια της πράξης κρατικής αεροπειρατείας, όταν το αεροσκάφος υποχρεώνεται να προσγειωθεί σε τρίτη χώρα και εκεί του απαγορεύεται ουσιαστικά η απογείωση, αν προηγουμένως δεν... ελεγχθούν (!) το πλήρωμα και οι επιβάτες αυτού του προεδρικού αεροσκάφους από αστυνομικούς και πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών του κράτους στο οποίο προσγειώθηκε.

Πάνω από 13 ολόκληρες ώρες παρέμεινε καθηλωμένο στο έδαφος το αεροπλάνο του Προέδρου της Βολιβίας Εβο Μοράλες στο αεροδρόμιο της Βιέννης, επειδή οι κυβερνήσεις της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας αρνούνταν να δώσουν άδεια υπερπτήσης, αν προηγουμένως δεν ερευνούσαν το αεροσκάφος Αυστριακοί πράκτορες! Το ακόμη πιο εξωφρενικό είναι δε ότι το Παρίσι, η Ρώμη, η Μαδρίτη και η Λισαβόνα ενεργούσαν κατά τον απαράδεκτο αυτό τρόπο υπακούοντας σε εντολή της Ουάσιγκτον στο πλαίσιο μιας υπόθεσης, η οποία υποτίθεται ότι είχε κάνει έξαλλους τους Ευρωπαίους εναντίον των... Αμερικανών!

Απύθμενη άβυσσος ευρωπαϊκής υποκρισίας, όπως αποδεικνύεται. Τρελαίνεται κανείς όταν συνειδητοποιεί ότι όλη αυτή η ιστορία κρατικής αεροπειρατείας εκ μέρους των Ευρωπαίων έλαβε χώρα επειδή οι κυβερνήσεις των εμπλεκομένων ευρωπαϊκών κρατών παραβίασαν θεμελιώδεις κανόνες διακρατικής συμπεριφοράς, γιατί η CIA τους μεταβίβασε κάποιες «φήμες» ότι δήθεν στο αεροπλάνο του Εβο Μοράλες βρισκόταν και ο νεαρός Αμερικανός πράκτορας Εντουαρντ Σνόουντεν. Αυτός δηλαδή, που αποκάλυψε ότι η μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ NSA παρακολουθεί όλο τον πλανήτη και όλους τους ηγέτες των συμμαχικών της, των φιλικών και φυσικά και των εχθρικών κρατών, αλλά πρωτίστως τους εταίρους των Αμερικανών.

Η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Γαλλίας, η κεντροαριστεροδεξιά κυβέρνηση της Ιταλίας και οι δεξιές κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας συνήργησαν δηλαδή σε επιχείρηση κρατικής αεροπειρατείας κατ' απαίτηση της CIA στη βάση «φημών»! Φαίνεται παρανοϊκό, αλλά είναι η ωμή και σκληρή, πικρή αλήθεια. Αυτή η πραγματικότητα όμως έχει ευρύτατες συνέπειες σε όλους τους πολιτικούς τομείς.

Οταν αποκαλύπτεται π.χ. ότι ο Φρανσουά Ολάντ δρα περιδεής κατ' εντολήν της CIA, είναι προφανώς γελοίο να περιμένει κανείς από ένα τέτοιο πολιτικό ανθρωπάκι να ηγηθεί της αντίστασης των ευρωπαϊκών χωρών του Νότου προς το Τέταρτο Ράιχ της Γερμανίας! Ακόμη και αν ο Σνόουντεν βρισκόταν όντως στο προεδρικό αεροσκάφος της Βολιβίας, τι τον ένοιαζε τον Ολάντ αν ο Μοράλες έπαιρνε μαζί του τον Αμερικανό πράκτορα στη χώρα του; Από πού κι ως πού θα έπρεπε η Γαλλία να απαγορεύσει την υπερπτήση του αεροπλάνου του Βολιβιανού προέδρου για τον λόγο αυτόν; Θα τρελαθούμε εντελώς; Ο θλιβερός ευρωπαϊκός Τύπος επιχειρεί να υποβαθμίσει το θέμα σε ένα «ατυχές» περιστατικό που συνέβη επειδή οι «φήμες» της CIA -που ακόμη θα γελούν στο Λάνγκλεϊ, στην έδρα της, με τον αυτοεξευτελισμό των Ευρωπαίων και δη των Γάλλων- αποδείχθηκαν «αβάσιμες». Υπονοούν δηλαδή έτσι πως αν όντως είχαν βρει τον Σνόουντεν μέσα στο αεροπλάνο του Μοράλες, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα με την κρατική αεροπειρατεία!

Το μοναδικό κακό ήταν ότι δεν βρήκαν τον Σνόουντεν και εκτέθηκαν, ενώ αν τον είχαν βρει όλα θα ήταν εντάξει! «Η Ευρώπη πέφτει στην παγίδα του ιμπεριαλιστικού στερεότυπου στην ξαφνική διένεξη με τη Βολιβία» αναστενάζουν στον τίτλο σχετικού ρεπορτάζ τους οι «Φαινάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου. «Η προσγείωση του αεροσκάφους επέτρεψε στις αριστερές λατινοαμερικανικές δυνάμεις να επιτεθούν στη Δύση» προσθέτει ο υπότιτλος, αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα. Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι η κρατική αεροπειρατεία των Ευρωπαίων, αλλά η... επίθεση των αριστερών κατά της Δύσης! «Αυτό που έκανε η επίθεση (σ.σ. κατά του Μοράλες) είναι ότι μας ένωσε περισσότερο» δήλωσε, αντιθέτως ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Μια καταδίκη της βίας στο τέσσερα!

Ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, δέχτηκε επίθεση από ομάδα αγνώστων έξω από τα γραφεία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, μετά τη συνεδρίαση για τις κινητοποιήσεις εξαιτίας της ένταξης των δημοτικών υπαλλήλων στο πρόγραμμα κινητικότητας.

Δεν είναι γνωστό ακόμα ποιοι χτύπησαν τον Γιώργο Καμίνη, ενώ, περιέργως, δεν υπάρχει και βίντεο από την επίθεση.

Την σήμερον ημέρα, αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν κάνεις τίποτα.

Λογικά, με δεδομένη την προηγούμενη απόπειρα επίθεσης κατά του Γιώργου Καμίνη από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής, οι άγνωστοι πρέπει να ήταν φασίστες, αν και ο κ. Καμίνης δήλωσε πως στοχοποιήθηκε από την ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ, η οποία, βέβαια, καταδίκασε την επίθεση.

Μετά την επίθεση κατά του Γιώργου Καμίνη, η καταδίκη της βίας πέφτει βροχή, αν και την βία δεν την νοιάζει.

Είναι γελοίο να καταδικάζεις την βία, όταν ξέρεις πως όλα πια στην ελληνική κοινωνία -και κυρίως η απουσία Δικαιοσύνης- οδηγούν στη βία.

Καταδικάστε και τον θάνατο, και δικάστε, ως υπεύθυνη, τη ζωή. Ή την γέννηση. Να κάτσουν στο σκαμνί.

Επίσης, παρατήρησα πως όλοι αυτοί οι διαπρύσιοι «καταδικαστές» της βίας -απ’ όπου κι αν προέρχεται- δεν καταδίκασαν την κρατική βία, όταν οι μπάτσοι άνοιγαν κεφάλια στις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας.

Κάποιους τους θυμάμαι μάλιστα να κάνουν και πλακίτσα. Δηλαδή, εκτός από μαλάκες, είναι και υποκριτές. Και είναι και ζώα, γιατί δεν κατάλαβαν πως, όταν ξεσπάει η βία με εντολή των κυβερνώντων, «νομιμοποιείται» και μετά δεν μαζεύεται με τίποτα.

Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβεις πως το επόμενο διάστημα θα πέσει πάρα πολύ ξύλο στη χώρα, ενώ έχω μια βαριά υποψία πως θα συμβούν ακόμα χειρότερα.

Μόνο τον αριθμό των ανέργων να σκεφτείς -που αυξάνεται διαρκώς-, είναι να απορείς που δεν παίζουν μπουνιές όλη μέρα οι άνθρωποι στους δρόμους.

Καλό θα ήταν να πλακώνονται αυτοί που έχουν πελατειακές σχέσεις και να αφήσουν τους υπόλοιπους στην ησυχία τους.

Δηλαδή, να πλακώνονται οι διορισμένοι με αυτούς που τους διόρισαν -για να πάρουν τις ψήφους τους- και τώρα τους απολύουν.

Θα πρόκειται για ένα τυπικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Της Μαφίας.

Γιατί δεν θέλω να πεθάνω αλλά το σκέφτομαι


Της Μ.Μ.

35 χρονών. Ανειδίκευτη, καθώς ανήκω σε αυτούς που τότε δεν είχαν μυαλό και σήκωναν παντιέρα στους γονείς με το να μη θέλουν να σπουδάσουν επειδή βαριόντουσαν το διάβασμα.   Τώρα, με 14 χρόνια προϋπηρεσίας σε μόλις δύο ιδιωτικούς φορείς και χωρίς ίχνος τεμπελιάς αλλά με αξιολογήσεις αντάξιες των σπουδαγμένων, άνεργη. Δεν μπορώ να φύγω εξωτερικό. Γιατί «εκεί» θέλει πτυχίο και χρήματα. Δεν έχω τίποτα από τα δύο. Έχω όμως εδώ και 6 μήνες δανεικά από τη μαμά, ένα καφέ κερασμένο από τη φίλη, αν και όποτε χρειαστώ βενζίνη για το αυτοκίνητο «κερασμένη» από τον αδελφό… Ποιο το αποτέλεσμα; Κατάθλιψη.   

Δεν θέλει και πολύ, πιστέψτε με. Κι όσο πάει γίνεται κι αδιέξοδο…   Θέλω να αυτοκτονήσω γιατί με έκαναν να νιώθω άχρηστη στην κοινωνία. Γιατί μου πήραν το γέλιο από την καθημερινότητά μου και χώρισα με τον αγαπημένο μου, γιατί με άγχωσαν και τσακώθηκα με τη μαμά μου, γιατί απλά δε βρίσκω δουλειά και πως θα ζήσω;

Οι σκέψεις μου ανησύχησαν τον αδελφό μου και επισκεφθήκαμε μαζί Δημόσιο Νευρολογικό Νοσοκομείο. Έκριναν νοσηλεία αλλά δεν είχαν κρεβάτια και μ’ έστειλαν αλλού. Πήγα.   Γιατί δεν θέλω να πεθάνω αλλά το σκέφτομαι. 

Η αντιμετώπιση από το δεύτερο νοσοκομείο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.

Φύγαμε, είχαν περάσει ώρες πια και είχα ηρεμήσει από το κλάμα.   «Αδερφέ μου, θα περάσει, γιατί δεν θέλω να πεθάνω απλά το σκέφτομαι…». «Δεν πειράζει, έχεις κατάθλιψη, γι’ αυτό το σκέφτεσαι. Αλλά κι εμείς δεν μπορούμε να σ’ αφήσουμε μόνη σου, θα το ψάξουμε πάλι αύριο…»  

Ήρθε το αύριο και μαζί του τηλέφωνα από Ιδιωτικά Κέντρα Ψυχικής Υγείας. «Πρέπει το ραντεβού να κλειστεί από τον ενδιαφερόμενο» του είπαν. Πήρα. Γιατί δεν θέλω να πεθάνω αλλά το σκέφτομαι. Αδιέξοδο.   «Χρίζει νοσηλείας για να πάψει να το σκέφτεται και μετά να ξεκινήσει ψυχιατρική βοήθεια, για την πληρωμή της οποίας θα πρέπει να είναι υπεύθυνη η ίδια».   

Πώς θα βρω δουλειά για να πληρώνω τη βοήθεια που ζήτησα γιατί δεν θέλω να πεθάνω αλλά το σκέφτομαι, αφού θα νοσηλεύομαι; Που θα βρω δουλειά αφού οι αποτυχημένες προσπάθειές μου για εύρεση εργασίας με οδηγούν στη νοσηλεία; Πώς θα βρω δουλειά αφού έχω κατάθλιψη; Και η κατάθλιψη δεν είναι ένα τσιρότο που το ξεκολλάς και το πετάς. Δεν είναι εύκολο, πιστέψτε με. Το ραντεβού «αξιολόγησης» σε Δημόσιο Κέντρο Ψυχικής Υγείας είναι σε 3 μήνες.   

Θα περιμένω… γιατί δε θέλω να πεθάνω αλλά το σκέφτομαι.   

Πηγή: lifo.gr - See more at: http://left.gr/news/giati-den-thelo-na-pethano-alla-skeftomai#sthash.ardLmDfZ.dpuf

Αιτία χωρίς επαναστάτη

«Τι γνωρίζει το ψάρι για το νερό μέσα στο οποίο ζει;»

Άλμπερτ Αϊνστάιν

rebel-without-a-cause-600x423

Αν απορείς, φίλτατε αναγνώστη, για ποια αιτία μιλάμε, τότε είτε είσαι απολύτως ηλίθιος είτε είσαι μέρος του προβλήματος (αν και αυτό είναι ταυτολογία, αφού οι ηλίθιοι είναι πάντα μέρος του προβλήματος).

Η αιτία υπάρχει, όπως και πολλές αφορμές έχουν υπάρξει και θα υπάρξουν ακόμα περισσότερες. Όμως επανάσταση δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχουν επαναστάτες.

Μια πρώτη προσέγγιση σε αυτή την τόσο χαρακτηριστική έλλειψη μπορούμε να κάνουμε γλωσσολογικά, ανοίγοντας ένα λεξικό.

Τι εστί επανάσταση;

επανάσταση (η) ουσ. [<αρχ. επανάστασις < επανίσταμαι] ομαδική εξέγερση κατά της εξουσίας ή του καθεστώτος || (μτφ) προσπάθεια ή επίτευξη ριζικής αλλαγής των καθιερωμένων.

Από το Μείζον Ελληνικό Λεξικό – Τεγόπουλος, Φυτράκης.
(Σιγά μην χρησιμοποιούσα το λεξικό του Μπαμπινιώτη.)

Ομαδική εξέγερση λοιπόν. Ο λεξικογράφος θα μπορούσε να είχε γράψει και λαϊκή εξέγερση. Έτσι πιστεύω θα ήταν πιο ακριβής, όσο ακριβής μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος με τις λέξεις.

Γιατί ως ομαδική εξέγερση κατά της εξουσίας ή του καθεστώτος μπορεί να θεωρηθεί και το «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων» στην Επανάσταση των Γαρύφαλλων (βλ. Η επανάσταση των γαρύφαλλων και ο μπακαλιάρος-σαλάτα).

Ως ομαδική εξέγερση μπορεί να εννοηθεί τότε και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών.

Ποια ήταν η διαφορά ανάμεσα στις δύο στρατιωτικές παρεμβάσεις;

PAO_Wembley-HXO_b

Δεν μπορούμε να πούμε ότι αρκεί η λαϊκή υποστήριξη. Γιατί δεν ήταν λίγοι και αυτοί που υποστήριξαν την «επανάσταση» του Παπαδόπουλου, με τις πράξεις τους ή με τη σιωπή τους. Αυτοί οι ίδιοι που αναπολούν εκείνες τις εποχές, τότε που «ο κόσμος είχε τη δουλίτσα του» -αρκεί να μη μιλούσε.

Η διαφορά, αυτό που θα δείξει και τι είδους στρατιωτική επέμβαση έγινε στην Αίγυπτο, είναι ότι ο στρατός –στην πρώτη περίπτωση, στην Πορτογαλία- παρενέβη για να γίνουν εκλογές, ενώ στη δεύτερη περίπτωση –στην Ελλάδα- ο στρατός παρενέβη για να βάλει στο γύψο τη δημοκρατία.

Και για να είμαστε ακριβοδίκαιοι πρέπει να αναρωτηθούμε αν η επανάσταση στην Κούβα, ήταν επανάσταση ή δικτατορία, εφόσον ποτέ δεν ρωτήθηκε ο λαός της, αν θέλει –ή αν συνεχίζει να θέλει- να έχει για πρόεδρο τον Κάστρο.

«Ο δρόμος για τη δικτατορία είναι στρωμένος με καλές προθέσεις».

Οπότε, για να περιγράψουμε την επανάσταση, ίσως είναι καλύτερο να πούμε «λαϊκή ομαδική εξέγερση με σκοπό την αποκατάσταση της δημοκρατίας».

(Ας θεωρήσουμε τη δημοκρατία ως αυταπόδεικτο αξίωμα και γενική αξίωση, για να μην μπλεχτούμε περισσότερο.)

Συνεχίζοντας με το λεξικό συναντάμε το «κατά της εξουσίας ή του καθεστώτος».

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να βρούμε ποια είναι η εξουσία, παγκόσμια και αδυσώπητη, στις μέρες μας: Η οικονομική εξουσία ή αλλιώς νεοφιλελευθερισμός ή αλλιώς παγκόσμια οικονομία ή αλλιώς ελεύθερη αγορά ή αλλιώς «τρώει ο ένας, μαζεύουν ψίχουλα οι δεκαεννιά και πεθαίνουν από την πείνα οι ογδόντα».

Όποιος πιστεύει ότι η εξουσία είναι στα χέρια του εκάστοτε πρωθυπουργού (Έλληνα, Γερμανού ή Ρώσου), τότε μάλλον θα πιστεύει και ότι οι μαριονέτες έχουν ψυχή και βούληση.

Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα, σχετικά με την έλλειψη επαναστατών: Πως μπορείς να εξεγερθείς ενάντια σε κάτι τόσο άυλο, παγκόσμιο και δυσπρόσιτο, όσο η παγκόσμια οικονομία;

Και δεύτερο: Πως μπορείς να εξεγερθείς ενάντια σε κάτι το οποίο σε έχει διαποτίσει ως τα βάθη της ύπαρξης σου;

xrysopsara_600x300_130235_U3433P 

«Τι ξέρει το ψάρι για το νερό μέσα στο οποίο ζει;» ρωτούσε ο θείος Αλβέρτος.

Το δικό μας νερό είναι η νεοφιλελεύθερη οικονομία.

Είναι τα ψώνια από το σούπερ-μάρκετ, είναι τα φτηνά έπιπλα και προϊόντα των πολυεθνικών, είναι η τεχνολογία, όπως τη ζούμε στην καθημερινότητα μας, είναι τα ρούχα που κατασκευάζουν οι τριτοκοσμικοί, είναι το διαδίκτυο που χρησιμοποιούμε για να κοινωνούμε τις ιδέες μας (και για να μας παρακολουθούν μέσω αυτού), είναι η αστικοποίηση, είναι η παγκόσμια απολιτική κουλτούρα, είναι η συνεχής υποβάθμιση της εργασίας και της αμοιβής, είναι η απαγόρευση της ιστορίας μέσω της φυλετικής αχρωματοψίας (βλ. Ο μετα-ρατσισμός του θαυμαστού καινούριου κόσμου μας), είναι η γκετοποίηση της εθνικότητας με το πρόσχημα της παγκόσμιας ενότητας.

Πως μπορούμε να εξεγερθούμε ενάντια στον εαυτό μας;

Εκεί επέρχεται το μτφ, το μεταφορικό νόημα της «επανάστασης», όπως την αναφέρει το λεξικό:

«Προσπάθεια ή επίτευξη ριζικής αλλαγής των καθιερωμένων»

Αν η επανάσταση δεν είναι ριζική θα είναι μάταιη, φρούδα, ημιτελής, άσκοπη.

Αν οι μισοί κάτοικοι του πλανήτη συνεχίζουν να πεινάνε για να μπορούν οι άλλοι μισοί να πληρώνουν διαιτολόγο για να αδυνατίσουν, τότε δεν είναι επανάσταση, είναι αυτοκαταστροφή με χρονοκαθυστέρηση.

Και το ρολόι του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα. Ή παρά πέντε.

Το 2050 (δεν είναι τόσο μακριά όσο φαντάζεστε, τα παιδιά μας θα είναι μεσήλικες και τα εγγόνια μας θα είναι έφηβοι, εμείς γέροι ή νεκροί) ο πληθυσμός της Γης θα έχει διπλασιαστεί. Τα εγγόνια μας θα μεγαλώσουν σε έναν κόσμο όπου τα μισά άγρια ζώα θα έχουν εξαφανιστεί. Ίσως να παρακαλούν για ένα «ηλεκτρικό σκύλο», ως κατοικίδιο, όπως προέβλεψε και ο Dick.

Αυτό θα αφορά μόνο στο είκοσι (και πολύ λέω) τοις εκατό. Οι υπόλοιποι, όλοι τριτοκοσμικοί πλέον, θα πολεμάνε για να εξασφαλίσουν λίγη τροφή και λίγο πόσιμο νερό.

Η απόγνωση δεν θα οδηγήσει σε επανάσταση. Θα οδηγήσει σε σφαγή. Και από τη σφαγή κανείς δεν βγαίνει νικητής. Πέρα από αυτούς που πάντα είναι «η εξουσία ή το καθεστώς».

 images

Για να τελειώνω και να μη σας καθυστερώ από τις περιπλανήσεις σας στο διαδίκτυο, η επανάσταση δεν μπορεί παρά να είναι λαϊκή ομαδική εξέγερση, δεν μπορεί παρά να είναι ριζική αλλαγή των καθιερωμένων.

Πως ακριβώς θα γίνει δεν μπορώ να σας πω, γιατί εγώ συνεχίζω να ζω μες στο νερό.

Το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι οι λέξεις (επανάσταση, δικαιοσύνη, ελευθερία, δημοκρατία κλπ) είναι σαν τις τσίχλες: Όσο περισσότερο τις μασάς τόσο χάνουν τη γεύση τους.



Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Το κατά Σακκά ευαγγέλιο

foto-sakkas

Κεφάλαιο ΚΖ

11. Ο δε Σακκάς εστάθη όρθιος εμπρός εις τον ηγεμόνα και τον ηρώτησε ο ηγεμών λέγων:
«Συ είσαι ο τρομοκράτης των Ελλήνων;»
Ο δε Σακκάς του απήντησε:
«Συ λέγεις ότι είμαι τρομοκράτης.»

12. Και ενώ κατηγορείτο από τους αρχιερείς και πρεσβυτέρους, αυτός δεν έδωσε καμμίαν απάντηση.

13. Τότε λέγει εις αυτόν ο Γερμανός Πιλάτος:
«Δεν ακούεις πόσα καταθέτουν αυτοί εις βάρος σου;»

14.Και δεν απήντησεν εις αυτόν ούτε ένα λόγον, ώστε ο ηγεμών να θαυμάζη πάρα πολύ την γαλήνην και το ηθικό μεγαλείον του δεσμώτου.

15. Κατά την εορτή του πάσχα είχε τη συνήθειαν ο ηγεμών να απολύη ένα κατάδικο χάριν του λαού, εκείνον τον οποίον ήθελαν.

16. Είχαν δε τότε έναν κατάδικο διαβόητο δια τα πολλά του εγκλήματα, ο οποίος ελέγετο Βενιββάς.

17. Ενώ δε εκείνοι ήσαν συγκεντρωμένοι εμπρός εις το πραιτώριον, τους ηρώτησεν ο Πιλάτος:
«Ποίον θέλετε να απολύσω προς χάριν σας; Τον Βενιββάν ή τον Σακκά, τον λεγόμενον Αναρχικό;»

18. Διότι το είχε εννοήσει πολύ καλά, ότι ένεκα φθόνου τον παρέδωσαν.

19. Οι δε αρχιερείς και οι πρεσβυτέροι έπεισαν εν τω μεταξύ τους όχλους να ζητήσουν τον ΒΕνιββάν, να θανατώσουν δε τον Σακκά.

20. Έλαβε δε τον λόγον ο ηγεμών και είπε εις αυτούς:
«Ποίον θέλετε από τους δύο να απολύσω;»
Εκείνοι δε εφώναξαν:
«Τον Βενιββάν!»

21. Τους λέγει ο Γερμανός Πιλάτος:
«Τι λοιπόν να κάμω τον Σακκά, τον λεγόμενο Αναρχικό;»
Λέγουν εις αυτόν όλοι: «Να σταυρωθή».

22.Ο δε ηγεμών είπε:
«Διατί να σταυρωθή; Ποίον κακόν έκαμε;»
Εκείνοι δε ακόμη περισσότερον εκραύγαζαν λέγοντας: «Να σταυρωθή».

23. Όταν είδε ο Γερμανός Πιλάτος ότι καμμίαν ωφέλειαν δεν έφερε η παρέμβασις του υπέρ του Σακκά, αλλά μάλλον προκαλούσε θόρυβον και αναταραχήν, αφού επήρε νερό εξέπλυνε καλά τα χέρια του εμπρός εις τον όχλον λέγων:
«Είμαι αθώος από το αίμα του δικαίου τούτου. Εις εσάς θα πέση η ευθύνη και το κρίμα.»

24. Και απεκρίθη όλος ο λαός και είπε:
«Το αίμα αυτού ας πέση επάνω εις ημάς και επάνω εις τα τέκνα μας.»

25. Τότε τους άφηκεν ελεύθερο τον Βενιββάν, τον δε Σακκά, αφού διέταξε και τον εμαστίγωσαν με το φραγγέλιον, τον παρέδωσε δια να σταυρωθή.