ΕΡΤ

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Το Πρώτο Θύμα της βίας


Το Πρώτο Θύμα της βίας και η Kate Upton



Με συγχωρείτε, αλλά μάλλον κάνατε λάθος.

Μάλλον θα θέλατε να δείτε τηλεόραση ή μπορεί να πήγατε να ανοίξετε την ιστοσελίδα του Πρώτου Θέμητος και κατά λάθος να βρεθήκατε εδώ.

Ίσως να μπερδευτήκατε από τον τίτλο και να ήρθατε για να κανιβαλίσετε. Ή μπορεί να σας τράβηξε η φωτογραφία, που δεν ξέρω πως βρέθηκε εκεί.

Εδώ όμως -και συγνώμη για την αναστάτωση- σκεφτόμαστε. Ναι, αυτό το πράγμα που το κάνεις με το άλλο πράγμα που έχεις μέσα στο κεφάλι σου.

Οπότε δεν έχουμε έτοιμες ιδέες για να σας μπουκώσουμε, πρέπει να περιμένετε να σιγοβράσουν –ή μπορείτε να επιστρέψετε στα ταχυφαγεία που γνωρίζετε και σας γνωρίζουν.

Θέλετε να μείνετε; Καλώς. Θα σας παρακαλέσω μόνο να κλείσετε τα κινητά σας και να ανοίξετε τα μυαλά σας, όση ώρα αντέξετε να μείνετε.

Σήμερα θα μεταφερθούμε στην Ισπανία. Σε αυτή την υπέροχη χώρα της νότιας Ευρώπης, την οποία μόλις πριν ένα μήνα ξεπεράσαμε σε ανεργία και είμαστε πλέον οι πρωταθλητές.

Όχι, μην μπερδεύεστε. Το σύνθημα «σήκωσε το, το τιμημένο, δεν μπορώ να περιμένω», αφορούσε στην Πορτογαλία και τους ποδοσφαιρικούς αγώνες που έγιναν εκεί προ Κρίσης.

Και οι Πορτογάλοι PIGS είναι, αλλά οι Ισπανοί έχουν κάτι που δεν έχουν τα υπόλοιπα γουρουνάκια: Τις ταυρομαχίες.


Όπως καταλαβαίνετε -αν κάνετε μια μικρή προσπάθεια- οι ταυρομαχίες είναι οι μάχες με τους ταύρους. Ή μήπως οι μάχες των ταύρων;

Δεν ξέρω με βεβαιότητα να σας πω, οπότε ας δούμε πως γίνεται μια ταυρομαχία:

Οι κτηνοτρόφοι πληρώνονται καλά για να διασταυρώνουν τους πιο γερούς ταύρους με τις πιο ωραίες γκόμενες (αγελάδες, δεν αναφερόμαστε στο μύθο της Ευρώπης, που ακούτε από τα γεννοφάσκια σας και έχετε αρχίσει να πιστεύετε ως αληθινό).

Όταν γεννηθεί ένας «καλός» ταύρος τον προετοιμάζουν για τη δόξα.

«Για τη δόξα ποιανού;» θα με ρωτήσετε.

Μάλλον όχι του ταύρου.

Γιατί ο ταύρος έρχεται σ’ αυτή τη γη πιστεύοντας ότι θα τρώει φρέσκο χορταράκι και θα βατεύει τις αγελάδες μέχρι που να πεθάνει.

Μάλλον έρχεται σ’ αυτή τη γη χωρίς να πιστεύει τίποτα, είναι στη φύση του να τρώει χορταράκι, να βατεύει τις αγελάδες και να πεθαίνει.

Αλλά ο ταύρος έχει και κέρατα, τα οποία ο καλός θεούλης του τα έδωσε για να υπερασπίζεται το χορταράκι του και τις γυναίκες του από τους άλλους ταύρους. Μερικές φορές και για να διώχνει τους λύκους που προσπαθούν να φάνε τα παιδιά του.

Αυτά τα κέρατα μπορεί να ήταν και ένα λάθος του καλού θεούλη, αφού τα πρόβατα, για παράδειγμα, δεν εμπλέκονται σε... προβατομαχίες.


Και η πλάση θα ήταν τόσο πιο αγγελικά φτιαγμένη αν υπήρχαν μόνο πρόβατα και λύκοι.

Ας συνεχίσουμε... Στη μια μεριά της αρένας είναι, λοιπόν, αυτός ο τόσο καλοφτιαγμένος ταύρος, συνήθως μαύρος, και πάντα με μυτερά κέρατα.

Στην άλλη μεριά... Είναι ο ταυρομάχος.

Ο ταυρομάχος είναι άνθρωπος (ξέρετε, αυτά τα δίποδα και άπτερα όντα που νομίζουν ότι ολόκληρος ο πλανήτης φτιάχτηκε για να έρθουν εκείνοι και να τον καταστρέψουνε).

Ο ταυρομάχος συνήθως προέρχεται από τις λαϊκές τάξεις, που σημαίνει ότι είτε θα συνηθίσει να ζει στην ανεργία και την ανέχεια είτε θα γίνει ταυρομάχος (ή ποδοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα) για να δοξαστεί και να τα ‘κονομήσει.


Ο ταυρομάχος μαθαίνει από μικρός -τον βοηθάει η μάνα του- ότι δεν είναι κακό να σκοτώνεις τους ταύρους, γιατί είναι ζώα και γιατί μόνο έτσι θα καταφέρουν κάτι παραπάνω (οι ταυρομάχοι, όχι οι ταύροι).

Μετά από μερικά χρόνια σωστής εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης ο ταυρομάχος μπαίνει στην αρένα, απέναντι από τον ταύρο.

Μέχρι τώρα είδαμε δύο ζώα, το ένα κυριολεκτικό, το άλλο ανθρώπινο.

Όμως πιο μεγάλη σημασία για τους αγώνες έχουν τα άλλα ζώα, οι θεατές, που γεμίζουν τις κερκίδες των καναλιών και των εφημερίδων και χειροκροτούν κάθε φορά που ο ταυρομάχος μπήγει ένα στιλέτο στο σβέρκο του ταύρου.

Γιατί αν δεν υπήρχαν αυτά τα ζώα (οι θεατές), τότε δε θα γινόντουσαν και ταυρομαχίες.

Οι θεατές, φυσικά, δεν είναι ταύροι, αλλά άνθρωποι.

Για κάποιο μυστήριο λόγο, που οι ψυχολόγοι δεν έχουν καταφέρει ακόμα να εξηγήσουν, οι άνθρωποι ηδονίζονται όταν βλέπουν τον ταύρο να σφαγιάζεται.

(Γιατί ο ταύρος πάντα σφαγιάζεται στο τέλος).


Ίσως αυτή η σφαγή να τους βοηθάει να νιώθουν ασφαλείς, αφού είναι πάντα ο ταυρομάχος που νικάει.
Ίσως αυτή η σφαγή να τους βοηθάει να ξεχνάνε τα προβλήματα τους –οικονομικής ή σεξουαλικής φύσεως.
Ίσως αυτή η σφαγή να τους κάνει να νιώθουν δυνατοί –παρότι εκείνοι δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να ζητωκραυγάζουν.

Το πρώτο θέμα πάντως είναι ότι οι θεατές γεμίζουν τις κερκίδες της αρένας και πληρώνουν για αυτά τα ταυροβαμμένα εισιτήρια.

Μήπως υπάρχει και κάτι παραπάνω ή κάτι έξω από την αρένα;

Πως αλλιώς θα υπήρχε η αρένα, αφού αυτή δεν είναι ιδιοκτησία των ταύρων ούτε των ταυρομάχων ούτε καν των θεατών.

Κάποιος κερδίζει κάτι –ή πολλά- από την αγαλλίαση που νιώθουν οι θεατές που αρκούνται στα θεάματα και ξεχνούν ότι χάνουν τον άρτο –και ας μην επεκταθούμε στα βιβλικά θέματα τύπου «ουκ επ’ άρτω», γιατί θα μας κατηγορήσετε ως πρωτοχριστιανούς.

Ας επιστρέψουμε στην ταυρομαχία και ας αφήσουμε τα βαθύτερα νοήματα να τα εξηγήσει ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης.

Μέσα στην αρένα βρίσκεται ένας ταύρος. Απέναντι του ο ταυρομάχος που κουνάει ένα κόκκινο ύφασμα.


Καταρχάς ας ξεδιαλύνουμε μια παρανόηση: Οι ταύροι έχουν αχρωματοψία. Δεν μπορούν να δουν το κόκκινο χρώμα, γιατί ο καλός θεούλης δεν τους έφτιαξε για να κυνηγάνε κόκκινα πανιά. Τους έφτιαξε, όπως ξαναείπαμε, για να τρώνε χορτάρι και να βατεύουν τις ωραίες αγελάδες –αν και δεν ξέρω με ποιο κριτήριο επιλέγουν οι ταύροι γυναίκα.

Αλλά οι επίλεκτοι ταύροι είναι παγιδευμένοι σε μια αρένα, σε ένα μέρος χωρίς καθόλου χορτάρι και αγελάδες, και ακούνε τον κόσμο που ζητωκραυγάζει για την ανδρεία του ταυρομάχου –που κουνάει το κόκκινο ύφασμα.

Όπως είναι στη φύση τους, οι ταύροι επιτίθενται στον ταυρομάχο, για να τον διώξουν από την περιοχή τους.
Ο ταυρομάχος, όμως, κρύβει πίσω από το κόκκινο πανί ένα στιλέτο. Και το χώνει στο σβέρκο του ταύρου.
Αυτά τα στιλέτα δεν είναι φτιαγμένα για να σκοτώνουν, παρά μόνο για να βασανίζουν.

Ο ταύρος, ξαφνιασμένος, επιτίθεται ξανά –και ξανά- για να συμβεί ότι και πριν. Ένα στιλέτο στο σβέρκο του.


Μην πιστέψετε ότι είναι μια δίκαιη μάχη.
Καταρχήν πως μπορεί να είναι δίκαιη, αφού κανείς δε ρώτησε τον ταύρο αν θέλει να πάρει μέρος σ’ αυτήν.
Από την άλλη, αν τύχει ο ταύρος να είναι πιο δυνατός και γρήγορος από τον ταυρομάχο, τότε παρεμβαίνουν οι «κλόουν» της αρένας, οι οποίοι απομακρύνουν το μοχθηρό ταύρο πριν πληγώσει τον ανδρείο ταυρομάχο.

Στο τέλος κάθε αγώνα ο ταύρος, αφού πλέον δεν μπορεί να σηκωθεί, λόγω της αιμορραγίας και της εξάντλησης, θα δεχτεί τη χαριστική βολή –ένα σπαθί στο λαιμό του- για να πεθάνει.

Και τα αμελέτητα του θα τα φάνε οι διακεκριμένοι καλεσμένοι, σε σάλτσα κρασιού από τη Μάλαγα με γαρνιτούρα μαύρης τρούφας.

Ο ταύρος είναι καταδικασμένος να σφαγιαστεί, επειδή από τη φύση του –ο καλός θεούλης που λέγαμε- έχει κέρατα και δεν του αρέσει να τον κλείνουν σε μια αρένα.


Αν ήταν πρόβατο θα γλίτωνε το βασανισμό, και απλώς θα τον κούρευαν με την ψιλή ή θα του έπαιρναν το γάλα που προορίζεται για τα παιδιά του ή –στη χειρότερη περίπτωση- θα τον σκότωναν για να τον κάνουν βραστό.

Ας κλείσουμε αυτό το κείμενο με ένα μικρό κουίζ, για να δούμε τι μάθατε από την επίσκεψη μας στη χώρα του Θερβάντες.

Ποιος είναι το θύμα της ταυρομαχίας;
1)      Ο ταύρος
2)      Ο ταυρομάχος
3)      Οι θεατές
4)      Τα πρόβατα
5)      Οι ιδιοκτήτες της αρένας


Γιατί ο ταύρος έχει κέρατα;
1)      Για να ταυρομαχεί
2)      Για ομορφιά
3)      Επειδή όλες οι αγελάδες είναι πουτάνες
4)      Για να προστατεύει τον εαυτό του και να διώχνει τους αντίζηλους

Γιατί ο ταυρομάχος θέλει να σκοτώσει το ταύρο;
1)      Γιατί είναι κακός (ο ταύρος)
2)      Για να προστατέψει τον εαυτό του
3)      Γιατί είναι κακός (ο ταυρομάχος)
4)      Γιατί θέλει λεφτά και δόξα
5)      Γιατί έτσι τον έμαθαν ότι πρέπει να κάνει

Γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν τα όπλα;
1)      Γιατί είναι κακοί
2)      Γιατί θέλουν λεφτά και δόξα
3)      Για ομορφιά
4)      Γιατί είναι πρόβατα
5)      Γιατί είναι κλεισμένοι σε μια αρένα και γνωρίζουν ότι θα σφαγιαστούν


Αν απαντήσετε σωστά στις ερωτήσεις μπορείτε να κερδίσετε ένα φανταστικό (κυριολεκτικά) ταξίδι στην ηλιόλουστη Ισπανία.

Και λίγο πριν το τέλος ας αναφέρουμε μια σκέψη της Έμμα Γκόλντμαν:

«Χρειάζεται μικρότερη πνευματική προσπάθεια για να καταδικάζεις από το να σκέφτεσαι».

Και για να ζητωκραυγάζεις, ας προσθέσουμε.




Ευχαριστούμε πολύ που μας ανεχτήκατε τόση ώρα.

Ευχόμαστε σε όλους καλό σούβλισμα –λόγω του Πάσχατος- και καλά θεάματα.


(Τέλος μηνύματος. Τώρα μπορείτε να ενεργοποιήσετε το κινητό σας και να απενεργοποιήσετε το μυαλό σας.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: